ดังนั้นคุณจึงสามารถมองเห็นwhat’ s ผิดกับภาพนี้ไหม ถ้าไม่ให้ฉันให้คำแนะนำ แต่ก็มีบางอย่างที่ทำกับชื่อที่คุณเห็นบนอาคาร หากคุณยังไม่ได้รับมัน, บทความนี้อาจทำให้คุณคิด
คุณมีกี่ครั้งที่เคยไปอาคารที่มีทางลาดที่ไม่มี / s สำหรับผู้ที่อยู่ในรถเข็น? หรือไปที่สถานที่จอดรถที่ไม่มีช่องที่จอดรถเฉพาะสำหรับผู้พิการ? หรือนั่งลิฟท์ด้วย brails ไม่มีปุ่มชั้น? หวังว่าไม่มากเกินไป
สำหรับบางส่วนของเราสิ่งเหล่านี้ผมกล่าวถึงจะถือว่าไร้ประโยชน์และที่เลวร้ายยิ่งเสียทรัพยากรอันมีค่าไม่ว่าจะเป็นเงินทำงานและพื้นที่ ทุกคนไม่ได้ตระหนักถึงแม้ว่าว่ามีเหตุผลว่าทำไมเรามีเหล่านี้และผู้คนว่าก่อนที่เราต่อสู้อย่างหนักสำหรับเราที่จะมีเหล่านี้ œuselessâกิจกรรม
สำหรับศตวรรษคนพิการได้มีการต่อสู้กับอคติ, แบบแผนและความกลัว ตั้งแต่ปี 1900 กลางคนเหล่านี้ได้รับการต่อสู้เพื่อรักษารับรู้และเป็นธรรม ตราบาปของความพิการที่เกิดในชายขอบสังคมและเศรษฐกิจของคนรุ่นของชายและหญิงที่มีความบกพร่องและไม่ชอบถูกกดขี่ชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ อีกมากมายเหลือพวกเขาในรัฐอย่างรุนแรงจากยากจนมานานหลายศตวรรษ นี้อย่างต่อเนื่องถึงสองโลก Wars ในช่วงทศวรรษที่ 1930, สหรัฐอเมริกาเห็นแนะนำของความก้าวหน้าใหม่ ๆ ในด้านเทคโนโลยีเช่นเดียวกับในความช่วยเหลือของรัฐบาลที่เอื้อต่อการพึ่งตนเองและพึ่งตัวเองของคนพิการ ผู้สนับสนุนที่ดีสำหรับการนี้คือปลายดีประธานาธิบดีสหรัฐแฟรงคลินเดลาโนรูสเวลที่มีความพิการของตัวเอง ในเดือนสิงหาคมปี 1921 ก่อนที่เขาจะกลายเป็นประธานาธิบดีในขณะที่ Roosevelts ถูกพักผ่อนหย่อนใจที่ Campobello Island, นิวบรันสวิก, Roosevelt หดเจ็บป่วยที่เชื่อว่าโดยแพทย์ของเขาที่จะเป็นโรคโปลิโอซึ่งส่งผลให้เป็นอัมพาตทั้งหมดและถาวรของเขาจากเอวลงมา นี้ก็ไม่ได้หยุด Roosevelt จากฝันและบรรลุสิ่งที่ยิ่งใหญ่ทำให้เขาเป็นหนึ่งในความนิยมมากที่สุดประธานาธิบดีสหรัฐในประวัติศาสตร์ ในความเป็นจริงที่ 20 ตุลาคม, 1995, แฟรงคลินรูสเวลและ Eleanor สถาบันและคณะกรรมการโลกเกี่ยวกับความพิการที่จัดตั้งขึ้นแฟรงคลินได้รับรางวัล D. Roosevelt คนพิการนานาชาติที่จะรับรู้และกระตุ้นให้ความคืบหน้าโดยประเทศในการปรับปรุงคุณภาพชีวิตของประชาชนผู้พิการของพวกเขา รางวัลนี้ยังคงถูกระบุถึงขณะนี้โดยสหประชาชาติ
ในทศวรรษที่ 1940 และ 1950 ปิดสงครามโลกครั้งที่สองทหารผ่านศึกวางความดันเพิ่มขึ้นเมื่อรัฐบาลเพื่อให้พวกเขาด้วยการฟื้นฟูสมรรถภาพและการฝึกอาชีพ สงครามโลกครั้งที่สองทหารผ่านศึกพิการทำให้ปัญหามากขึ้นที่มองเห็นไปยังประเทศของประชาชนขอบคุณที่เป็นห่วงสำหรับการจัดสวัสดิการในระยะยาวของชายหนุ่มผู้เสียสละชีวิตของพวกเขาเพื่อรักษาความปลอดภัยความปลอดภัยของประเทศสหรัฐอเมริกา แม้จะมีความก้าวหน้าเริ่มต้นเหล่านี้ทำต่อความเป็นอิสระและพึ่งตนเองของคนพิการยังไม่ได้เข้าสู่ระบบขนส่งมวลชน, โทรศัพท์, ห้องน้ำและร้านค้า อาคารสำนักงานและไซต์งานที่มีบันไดที่นำเสนอรายการที่ไม่มีสำหรับคนที่มีความพิการที่แสวงหาการจ้างงานและทัศนคติของนายจ้างที่สร้างปัญหาและอุปสรรคที่ยิ่งแย่ลง มิฉะนั้นคนที่มีความสามารถและมีสิทธิ์มีความพิการถูกล็อคออกจากโอกาสในการทำงานที่มีความหมาย นี้เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงโดยปี 1960 จากนั้นการเคลื่อนไหวสิทธิมนุษยชนเริ่มเป็นรูปเป็นร่างและคำนึงความพิการเห็นโอกาสที่จะเข้าร่วมกองกำลังร่วมกับชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ เพื่อเรียกร้องการรักษาเท่ากับการเข้าถึงที่เท่าเทียมกันและโอกาสที่เท่าเทียมกันสำหรับคนพิการ การสนับสนุนอย่างต่อเนื่องจนในปี 1973 พระราชบัญญัติฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ที่ถูกส่งผ่านและเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สิทธิของคนพิการได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย
ผลความก้าวหน้าทั้งหมดเหล่านี้ไม่เพียงพอ
ในช่วงปี 1980, นักเคลื่อนไหวคนพิการเริ่มการล็อบบี้สำหรับการรวมของชิ้นส่วนต่างๆของกฎหมายภายใต้หนึ่งในวงกว้างพระราชบัญญัติสิทธิที่จะปกป้องสิทธิของคนพิการมากต้องการสิ่งที่ 1964 พระราชบัญญัติสิทธิได้สำเร็จสำหรับอเมริกันผิวดำ หลังจากหลายทศวรรษของการรณรงค์และการล็อบบี้, อเมริกันพิการพระราชบัญญัติ (ADA) ก็ผ่านไปได้ในปี 1990 และมั่นใจเท่าเทียมกันและการเข้าถึงที่เท่าเทียมกันของคนพิการเพื่อโอกาสการจ้างงานและที่พักของประชาชน ADA วัตถุประสงค์เพื่อห้ามการเลือกปฏิบัติบนพื้นฐานของความพิการในการให้บริการการจ้างงานที่ให้โดยรัฐบาลของรัฐและท้องถิ่นให้บริการสถานที่พักที่สาธารณะ, การขนส่งและการสื่อสารโทรคมนาคม
ส่วนที่เหลือเป็นพวกเขากล่าวว่าเป็นประวัติศาสตร์ และรู้นี้ทำให้ฉันรู้สึกขอบคุณไปยังผู้ที่ต่อสู้เพื่อสิทธิคนพิการในอดีตที่ผ่านมาและสำหรับผู้ที่ยังคงต่อสู้เพื่อได้ในขณะนี้ ทำผิดพลาดไม่มีการต่อสู้อย่างต่อเนื่องและเป็นตามตัวเรา, รุ่นปัจจุบันเพื่อให้แน่ใจว่าทุกสิ่งที่คนอื่นก่อนที่เราต่อสู้เพื่อจะไม่ไปเสีย
ยังไม่ทราบว่าwhat’ s ผิดกับภาพหรือไม่ Ia €™ขออภัยเมตร ฉันให้คุณปมทั้งหมดที่มีอยู่แล้ว
